Επίλογος (και τώρα, τι;)...

Ο πρώτος κύκλος του blog των "...Απίθανων" έφτασε στο τέλος του. Με μεγάλη προσπάθεια, με πολύ κόπο, με σχεδόν 800 αναρτήσεις σε μία σχολική χρονιά και με πολλή βοήθεια από φίλους και συναδέλφους σε άλλα blog,  καταφέραμε να καλύψουμε ένα μεγάλο μέρος του ψηφιακού υποστηρικτικού υλικού των μαθημάτων της Στ' τάξης (σημαντικότατη βοήθεια φυσικά παρείχε και η ιστοσελίδα του Ψηφιακού Σχολείου). Παρόλα αυτά υπάρχει πολλή δουλειά ακόμα να γίνει και μεγάλο μέρος να καλυφθεί. Ιδέες υπάρχουν, διάθεση για δημιουργία επίσης υπάρχει, το πότε όμως θα υλοποιηθούν είναι άγνωστο, μια και η διαδικτυακή μου παρουσία στα blogs διακόπτεται εδώ (μέχρι να ξαναπάρω Στ' τάξη ή Ε' ή ενδεχομένως Δ', άγνωστο πότε). Προς το παρόν, το μόνο που είναι δεδομένο είναι ότι θα συνεχίσω να ανεβάζω δικό μου υλικό στην ιστοσελίδα μου "Στην τάξη", για όποια τάξη κι αν έχω στα επόμενα χρόνια..

Στο εξής λοιπόν, όπως και το περσινό αδερφάκι του, έτσι και το blog "Έκτη ...και απίθανοι" θα είναι ανενεργό καθώς αναστέλλεται η λειτουργία του επ' αόριστον. Δεν θα γίνονται νέες αναρτήσεις και επίσης δεν θα είναι δυνατόν να ελέγχονται οι ήδη υπάρχουσες για την ασφάλεια, τη λειτουργικότητα και την ανακατεύθυνση των συνδέσμων τους. Αυτό σημαίνει ότι στο εξής ο χρήστης θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για την περιήγησή του στο ιστολόγιο.

Θα γίνει προσπάθεια, όμως, το blog στον καιρό της "ξεκούρασής" του να γίνει πιο λειτουργικό και γρήγορο στην αναζήτηση της πληροφορίας και των αναρτήσεων.

Για τη φετινή χρονιά θα ήθελα να ευχαριστήσω...

Πρώτα απ' όλα τους μαθητές μου, την απίθανη τάξη μου, για τις υπέροχες σχολικές μέρες που περάσαμε τα δύο τελευταία χρόνια, για την προθυμία τους  σε ό,τι τους ζητούσα, για την προσπάθεια που καταβάλλανε, για το χαμόγελό τους, για τις σκανταλιές τους, για την υπομονή τους να με ακούνε, για την θετική ενέργεια και την καλή διάθεση που μου δίνανε στο να δημιουργώ πράγματα και στο να οργανώνουμε ή να συμμετέχουμε σε πάρα μα πάρα πολλές δραστηριότητες και εκδηλώσεις, για τη μεγάλη συμμετοχή τους στη λειτουργία του blog (με το 1/4 των συνολικών αναρτήσεων να είναι δικές τους δουλειές). Κοντά τους ένιωθα ότι γινόμουν καλύτερος δάσκαλος. Παιδιά, να ξέρετε ετούτο: Δίχως εσάς, το blog "Έκτη ...και απίθανοι" δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

Τους γονείς των μαθητών μου, για την ειλικρινή συνεργασία που είχαμε τα τελευταία δύο χρόνια και για την αμεσότητα, την αποδοχή και την υποστήριξη που παρείχαν σε κάθε μου κάλεσμα για ενημέρωση, βοήθεια ή αντιμετώπιση δυσκολιών και επίλυση προβλημάτων. Μακάρι όλοι οι γονείς να είχαν αυτή τη διάθεση και ανταπόκριση!

Τους φίλους (και όχι απλά συναδέλφους) του σχολείου μου και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, για την ψηφιακή και ηθική υποστήριξη που μου παρείχαν, αλλά κυρίως για το υπέροχο εργασιακό και παιδαγωγικό περιβάλλον που έχουμε δημιουργήσει στο σχολείο μας.

Τους φίλους συναδέλφους από άλλες περιοχές, με τους οποίους συνεργαστήκαμε και από τους οποίους δανείστηκα ιδέες και υλικό. Το περίεργο είναι ότι, αν και δεν γνωριζόμαστε προσωπικά ούτε και έχουμε συναντηθεί ποτέ, νιώθω ότι είναι σαν να τους ξέρω από παλιά και ότι είναι πάντα εκεί όταν τους χρειάζομαι, όπως ένας πολύ καλός φίλος. Συνεχίστε την εξαιρετική δουλειά που κάνετε. Θα σας παρακολουθώ συνεχώς (όπως το έκανα καθημερινά μέχρι τώρα) και θα χρησιμοποιώ τις δουλειές σας και στις επόμενες τάξεις μου. Να είστε καλά!

Τους μαθητές και τους γονείς τους από άλλες περιοχές της χώρας, οι οποίοι επικοινωνούσαν μαζί μου για να ζητήσουν υλικό ή απλά για να πουν ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Ένα ευχαριστώ, που όμως, ήταν αρκετό για να μου δίνει τεράστια δύναμη και ώθηση για τη συνέχεια. Με τη σειρά μου, λοιπόν, να σας πω κι εγώ ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Καλή συνέχεια στα επόμενα σχολικά σας χρόνια!

Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος!

Σκόπευα, τελειώνοντας, να γράψω ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! Ποτέ, όμως, δεν μου άρεσαν οι αποχαιρετισμοί! Γι' αυτό θα τελειώσω με την ελπίδα και την ευχή...

...ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ!

Καλό καλοκαίρι, καλή ξεκούραση, καλή συνέχεια...

Παύλος Κώτσης

Αντίο "Απίθανοι"... Στο καλό!

Η ώρα που λέμε αντίο με τα παιδιά της Έκτης είναι κάθε φορά δύσκολη! Μαθήματα, αναμνήσεις, καλές και άσχημες στιγμές, εντάσεις, φιλίες, συμβουλές, ανέμελα χρόνια... Όλα έρχονται ξαφνικά στο μυαλό και, με έναν όμορφο τρόπο, μεταμορφώνονται σε συγκίνηση, σε δάκρυα, ακόμα και σε κλάματα!

Κι αυτό είναι πολύ ωραίο! Όταν ζεις κάτι πολύ δυνατά, μπορείς να απολαύσεις και πολύ έντονα το συναίσθημα του τέλους! Και τα σχολικά χρόνια τού Δημοτικού είναι έντονα με την παιδική, αθώα και ζωντανή σημασία της λέξης.

Παιδιά, τα δάκρυα και τα κλάματα της τελευταίας μέρας σας στο σχολείο έχουν ήδη χαραχτεί στο νου σας και θα σας συντροφεύουν για πάντα! Σαν μια γλυκιά ανάμνηση όλων των σχολικών σας χρόνων! Μη φοβάστε να εκδηλώνετε τα συναισθήματά σας! Είναι πολύ όμορφο όταν νιώθουμε αληθινά και όταν εκφράζουμε το μέσα μας!

"...Απίθανοι" της "Έκτης" από την τάξη μας, αλλά και από όποιο σχολείο μας παρακολουθούσατε όλον αυτό τον καιρό...

ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ στο επόμενο σχολικό σας ταξίδι...!!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στη ζωή σας

Και να θυμάστε πάντα το επόμενο απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου "Ουρανόπετρα", όταν ένας πατέρας μιλάει με το γιο του:

(Πατέρας)   "...Έχει δρόμο που ορίζεις την πατημασιά σου και δρόμο όπου σου την ορίζουν άλλοι. Στοχάσου και διάλεξε σε ποιον θέλεις να πατάς".

(Γιος)         "Όπου πατώ είναι δικός μου δρόμος".

Χαράξτε το δικό σας δρόμο, με τίμιο τρόπο, με ταπεινότητα, με τις δικές σας δυνάμεις, με τις δικές σας προσπάθειες και τη δική σας κούραση. Μέχρι εκεί που μπορεί ο καθένας και λίγο παραπάνω.

Οδηγό στη ζωή σας να έχετε τους στίχους από το ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη "...ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο, μα όσο ανεβαίνω μόνος να ανεβαίνω"

Τραγούδι: "Τι θέλω"

Ποίηση: Γεώργιος Δροσίνης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου και Παιδική Χορωδία Δ. Τυπάλδου
Δίσκος: ΔΕΣ ΤΙ ΛΑΜΠΡΟ ΦΕΓΓΑΡΙ (2005)

Οι στίχοι του τραγουδιού

Δε θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα,
σε ξένα αναστηλώματα δεμένο,
ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,
μα όσο ανεβαίνω, μόνος ν’ ανεβαίνω.

Δε θέλω του γυαλιού το λαμπροφέγγισμα,
που δείχνεται άστρο με του ήλιου τη χάρη,
θέλω να δίνω φως, από τη φλόγα μου,
κι ας είμαι ένα ταπεινό λυχνάρι. 

ΑΝΤΙΟ, ΠΑΙΔΙΑ...

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

1916 - 1918: Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα...

Τέλη του 1915 και αρχές του 1916, υπό την πίεση της αυστροουγγρικής, γερμανικής και βουλγαρικής επίθεσης, ο σερβικός στρατός και ένα μέρος του λαού αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν δια μέσου του Μαυροβουνίου και της Αλβανίας. Κατά τη διαδρομή αυτή ο σερβικός λαός έζησε μια από τις μεγαλύτερες εξόδους στην ιστορία του. Στην Αλβανία χάθηκαν 243.877 άνθρωποι από την πείνα, το δριμύ χειμώνα, άλλους τους σκότωσαν ενώ άλλοι απήχθησαν.

Στις αρχές του 1916 μεταφέρθηκαν με συμμαχικά πλοία από το λιμάνι της Αλβανίας Αυλώνα στην Κέρκυρα 151.828 στρατιώτες και απλοί πολίτες. Οι κακουχίες τους όμως δεν τερματίστηκαν αμέσως με τον ερχομό στο "Νησί της Σωτηρίας", όπως οι Σέρβοι ονόμασαν την Κέρκυρα.

Οι σύμμαχοι δεν είχαν αρκετό χρόνο για την κατάλληλη υποδοχή τόσων ανθρώπων. Δεν υπήρχαν τροφή, ενδύματα, μέσα θέρμανσης και εξοπλισμός για πρόχειρα καταλύματα. Οκτώ ημέρες έπεφτε παγωμένη βροχή. Οι στρατιώτες, ταλαιπωρημένοι και χωρίς σκηνές, πέθαιναν μαζικά.

Στο νησί Βίδο (απέναντι και σε πολύ κοντινή απόσταση από την πόλη της Κέρκυρας), βραχώδες τότε και χωρίς βλάστηση, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, από τις κακουχίες και τις αρρώστιες, πέθαναν αρκετές χιλιάδες νεοσύλλεκτων στρατιωτών. Οι βραχώδεις ακτές του νησιού γινόταν ο τάφος των νεκρών στρατιωτών, ενώ αργότερα όταν αυτό δεν ήταν πλέον εφικτό, τα πτώματα μεταφερόταν με βάρκες του γαλλικού νοσοκομείου και ρίχνονταν στα νερά του Ιονίου Πελάγους μερικά χιλιόμετρα βόρεια της νήσου.

Τον επόμενο καιρό, όμως, το ήπιο μεσογειακό κλίμα, η κατάλληλη ιατρική φροντίδα και διατροφή, οι καινούριες στολές, αλλά πάνω απ' όλα οι στενές και εγκάρδιες σχέσεις με τον τοπικό πληθυσμό, συνέβαλαν στη θεαματική ανάρρωση του σερβικού στρατού. Κατά την τρίμηνη παραμονή του στρατού και τη σχεδόν τριετή παρουσία της σερβικής Κυβέρνησης και του Κοινοβουλίου στην Κέρκυρα εκφράστηκε εξ ολοκλήρου η ψυχή και η ζωτικότητα του σερβικού λαού. Ανεπίσημα η Κέρκυρα έγινε για δύο χρόνια η πρωτεύουσα της Σερβίας.

• Το Δημοτικό Θέατρο (δεν υπάρχει πλέον σήμερα) παραχωρήθηκε από τις αρχές του νησιού για τις συνεδριάσεις του σερβικού Κοινοβουλίου.
• Στο ξενοδοχείο "Bella Venezia" βρήκε φιλοξενία η σερβική κυβέρνηση. Ο ιδιοκτήτης του Ιωάννης Γαζής πάντρεψε μάλιστα τις τρεις κόρες του με Σέρβους.
• Οι εκκλησίες του Αρχαγγέλου Γαβριήλ και της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Νικολάου παραχωρήθηκαν για τις ανάγκες των Σέρβων.
• Η πολιτιστική ζωή ήταν ιδιαίτερα έντονη. Διοργανώνονταν θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
• Παραχωρήθηκε τυπογραφείο στο οποίο εκδιδόταν σερβική εφημερίδα και πολλά βιβλία.
• Δημιουργήθηκε σερβικό δημοτικό σχολείο με 290 μαθητές και προγυμνάσιο με 120 μαθητές.
• Ιδρύθηκαν αθλητικοί σύλλογοι και διεξάγονταν ποδοσφαιρικοί αγώνες με ομάδες των συμμάχων.
• Υπήρχαν πολλά σερβικά καφενεία, παντοπωλεία και μανάβικα.

Σήμερα στην πόλη της Κέρκυρας υπάρχει το Σέρβικο Σπίτι, το οποίο συμπεριλαμβάνει το Μουσείο "Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916 - 1918" και το προξενείο της Σερβίας. Στο νησάκι Βίδος υπάρχει το Μαυσωλείο-Οστεοφυλάκιο, στις μαρμάρινες πλευρές του οποίου βρίσκονται 1.232 οστεοθήκες με τα οστά Σέρβων πολεμιστών, των οποίων τα ονόματα είναι γνωστά. Τα οστά άλλων 1.532 άγνωστων πολεμιστών έχουν ενταφιαστεί σε δύο παράπλευρους εξωτερικούς τάφους. Πάνω από το Μαυσωλείο βρίσκεται ένας πέτρινος σταυρός, μνημείο σύμβολο για τους πεσόντες Σέρβους αγωνιστές.

Αναδημοσίευση από:

Corfuhistory.eu

24 ώρες ειρήνης με ευχές και ποδόσφαιρο, στην καρδιά του πολέμου...

Μια μοναδική στην παγκόσμια ιστορία αυθόρμητη συμφιλίωση μεταξύ αντιμαχόμενων στρατιωτικών μονάδων καταγράφηκε τα Χριστούγεννα του 1914, τέσσερις μήνες μετά την έναρξη του Α Παγκοσμίου Πολέμου, στο φοβερό δυτικό μέτωπο. Χιλιάδες Γερμανοί, Βρετανοί και Γάλλοι στρατιώτες άφησαν τα όπλα, βγήκαν από τα χαρακώματα και προχώρησαν σε γιορταστική ανακωχή.

Ήταν μια παράτολμη, σχεδόν απίστευτη μαζική εκδήλωση, που αιφνιδίασε τις στρατιωτικές διοικήσεις των εμπολέμων. Ξεκίνησε αυθόρμητα από ένα σημείο των γαλλοελβετικών συνόρων και απλώθηκε σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου, μέχρι τις ακτές της Φλάνδρας. Ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι στρατευμένοι της Γερμανίας, της Αυστροουγγαρίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, που παραμέρισαν τις εντολές των στρατηγών.

Το επεισόδιο των Χριστουγέννων του 1914 είναι γνωστό περισσότερο ως θρύλος. Όμως πρόκειται για μια πραγματική ιστορία. Φαίνεται ότι την πρωτοβουλία πήρε ένας Γερμανός στρατιώτης, ο οπλίτης Μέκελ, που εκτός από τη μητρική του γλώσσα, μιλούσε και αγγλικά.

Ανήμερα τα Χριστούγεννα οι Γερμανοί βγήκαν πρώτοι από τα χαρακώματα κι άρχισαν να κατευθύνονται προς το μέρος των Άγγλων, που τους αντέγραψαν αυθόρμητα. Βγήκαν κι εκείνοι από τα χαρακώματα, ευχήθηκαν «Καλά Χριστούγεννα», τραγούδησαν την «Άγια Νύχτα», αντάλλαξαν τα υποτυπώδη δώρα που θα μπορούσαν να έχουν επάνω τους, τσιγάρα, λίγο κρυμμένο κονιάκ και κουμπιά από τις χλαίνες τους και έπαιξαν ποδόσφαιρο. Μη φαντάζεστε τίποτε οργανωμένο. Μια αυτοσχέδια πάνινη μπάλα βρέθηκε και περίπου 50 άτομα άρχισαν να αλλάζουν πάσες ή μάλλον να κλωτσούν.

Το ποδόσφαιρο ήταν αναπόσπαστο τμήμα της χριστουγεννιάτικης γιορτής. Τη θέση της μπάλας είχαν πάρει αλλού ένα τενεκεδάκι, αλλού ένας κάλυκας, αλλού κάλτσες δεμένες στρογγυλά.

Ένας στρατιώτης από το Λίβερπουλ, ο Φράνσις Τόλιβερ, επιζήσας κι αυτός του πολέμου, μίλησε αργότερα για τα ομορφότερα Χριστούγεννα της ζωής του. Η μαρτυρία του ήρθε να προστεθεί στις άλλες φίλων και εχθρών. Καθώς ήταν ξαπλωμένος στη βραχώδη και παγωμένη γη άκουσε από την αντικριστή γραμμή κάποια φωνή να τραγουδά. Όλοι οι στρατιώτες τέντωσαν αυτί για να ακούσουν.

Για λίγο έπεσε σιωπή. Την παύση διέκοψε η φωνή ενός στρατευμένου από το Κεντ της Αγγλίας: «Ο Θεός να σας έχει καλά, κύριοι», ευχήθηκε στους απέναντι. Το επόμενο τραγούδι, που ζέστανε την παγωμένη ατμόσφαιρα, ήταν αυτό που οι Γερμανοί ονομάζουν Stille Nacht, οι Εγγλέζοι Silent Night και οι Έλληνες «Άγια Νύχτα».

Τα πολεμικά τείχη είχαν πέσει για λίγες ώρες. Οι μάχες θα συνεχίζονταν σε λίγο το ίδιο αδυσώπητες και πολυαίμακτες.

Πολλοί από εκείνους που τραγούδησαν, δεν έμελλε να γυρίσουν στα σπίτια τους. Τη γέννηση του Θείου Βρέφους δεν έμελλε να γιορτάσουν επιστρέφοντας στην ειρηνική δημιουργική ζωή. Ο καταστροφικός πόλεμος τους αφάνισε.

Αναδημοσίευση από:

Εφημερίδα "Εθνος.gr"

"Ο Μέγας Καραγκιόζης και το καταραμένο φίδι" στο σχολείο μας...

Το αυγό του φιδιού έσπασε… Το Τέρας σκορπά τον τρόμο και τη βία σε Ανατολή και Δύση. Ποιος θα τολμήσει να αντιμετωπίσει το θεριό και να φέρει πάλι τη γαλήνη στο φωτισμένο πανί του μπερντέ; Αυτά κι άλλα πολλά ερωτήματα θα απαντηθούν στην παράσταση όπου ο Καραγκιόζης ως ήρωας – Λαός θα «βάλει το μακρύ του χέρι» για να πολεμήσει το τρομερό Φίδι.

H Oμάδα θεάτρου Σκιών KoumKouΑrt παρουσιάζει το έργο: «Ο Μέγας Καραγκιόζης και το καταραμένο φίδι» το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013, στις 7 το βράδυ στην αίθουσα εκδηλώσεων του 9ου Δημοτικού Σχολείου. Σε συνεργασία με το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.

Είσοδος ελεύθερη για μικρούς και μεγάλους.

Συντελεστές της παράστασης:

Πίσω από το πανί: Κολοβού Αφροδίτη, Κροκίδης Νίκος, Κώτσης Παύλος, Μπουργουτζής Ηλίας, Πουλόπουλος Γιάννης, Χουλάκη Ντίνα.

Πίσω από τις νότες: Μωυσιάδης Ιάκωβος (τρίχορδο μπουζούκι, τραγούδι), Νανάς Δημήτρης (κλαρίνο), Πρίφτης Γιώργος (ακορντεόν), Σκαρτσίλας Παναγιώτης (κρουστά).

Το κείμενο του πρώτου μέρους (εισαγωγή) έγραψε ο Μάριος, μαθητής από την τάξη μας.

2013 ευχές! Να τα πούμε;

Καλώς ήρθαμε!

Επιστρέφουμε (σιγά σιγά) από τις διακοπές και δίνουμε σε όλους τους φίλους μας, μικρούς και μεγάλους, τις καλύτερες ευχές για την καινούργια χρονιά! Τυχερό να είναι το '13, με υγεία και δύναμη!

Καλή χρονιά !!!

H μεγαλύτερη σημαία στο βιβλίο Γκίνες είναι η ελληνική!

Η μεγαλύτερη ελληνική σημαία που κατασκευάστηκε ποτέ, επιφάνειας 480 τετραγωνικών μέτρων και βάρους 130… κιλών (!) κυματίζει από σήμερα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης.

Τη μεγαλύτερη ελληνική σημαία που έχει κατασκευαστεί ποτέ, παραχώρησε στο Δήμο Διδυμοτείχου το ζεύγος Ζήση Χρυσοχόου και από την ακριτική πόλη μεταφέρθηκε, μέσω του υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπου με ειδικό γερανοφόρο έγινε η έπαρσή της.

Η τεράστια σε μέγεθος γαλανόλευκη, διαστάσεων 17,46 Χ 27,52 μέτρα, καταγράφηκε στο βιβλίο Γκίνες ως η μεγαλύτερη σε επιφάνεια σημαία κράτους και οι δωρητές την παραχώρησαν στον ακριτικό Δήμο το 1998, και πάλι για τον εορτασμό απελευθέρωσης της πόλης.

Μέχρι το 1998 το ρεκόρ Γκίνες της μεγαλύτερης σημαίας στον κόσμο κατείχε η βραζιλιάνικη, επιφάνειας 300 περίπου τετραγωνικών μέτρων μικρότερη από την ελληνική. 

Αναδημοσίευση από το φιλικό blog:

"Πλανήτης Έψιλον"

"Η γωνιά του γονιού"...

Εδώ και λίγο καιρό μια νέα πρωτοποριακή εθελοντική δράση φιλαναγνωσίας στη βάση της ανταλλαγής έχει αρχίσει να υλοποιείται στο σχολείο μας. Αυτή τη φορά δεν έχει να κάνει με τα παιδιά, αλλά με ...τους γονείς!

Έπειτα από πρόσκληση του σχολείου και μεγάλη αποδοχή και ανταπόκριση από την πλευρά των γονιών, δημιουργήθηκε στη βιβλιοθήκη μας "Η γωνιά του γονιού". Με δικά τους βιβλία για μεγάλους που οι ίδιοι οι γονείς χάρισαν ή δάνεισαν στη βιβλιοθήκη μας, καταφέραμε να συγκεντρώσουμε πάνω από 150 τίτλους (ως τώρα) για κάθε γούστο και ενδιαφέρον και ο δανεισμός ξεκινά...

Έτσι, παιδιά ΜΑΖΙ και γονείς θα δανείζονται βιβλία από την ίδια βιβλιοθήκη, με ό,τι καλό και θετικό μπορεί να σημαίνει αυτό για όλους (αλλά κυρίως για τα ίδια τα παιδιά)...

Τα παιδιά απογειώνουν τη βιβλιοθήκη μας...

Μπορεί το βιβλιοπρόγραμμά μας να έλεγε "Χάρισε ένα βιβλίο", όμως ένας μόνο μαθητής, και μάλιστα από την προπέρσινη "Πέμπτη ...και καλύτεροι 1" (τυχαίο;), ο οποίος φέτος πηγαίνει στο γυμνάσιο, χάρισε μια ολόκληρη ...βιβλιοθήκη !!!

37 εξαιρετικά βιβλία βρίσκονται ήδη στα ράφια της βιβλιοθήκης του σχολείου και περιμένουν να περάσουν στα χέρια των παιδιών (ήδη άρχισαν οι ...παραγγελίες για κρατήσεις)!

3

Στους γονείς του και στον ίδιο, οφείλουμε εκ μέρους του σχολείου ένα πάρα πολύ μεγάλο, ένα τεράστιο...

Ε  Υ  Χ  Α  Ρ  Ι  Σ  Τ  Ο  Υ  Μ  Ε    !  !  !

(τα νέα βιβλία που κοσμούν τη βιβλιοθήκη μας)

Τα παιδιά δυναμώνουν ακόμα περισσότερο τη βιβλιοθήκη μας...

Μπορεί το εθελοντικό βιβλιοπρόγραμμα "Χάρισε ένα βιβλίο" να έχει ολοκληρωθεί στο σχολείο μας, παρόλα αυτά τα ίδια τα παιδιά φέρνουν και χαρίζουν νέα βιβλία που υπάρχουν στη δική τους βιβλιοθήκη και θέλουν να τα μοιραστούν με τους υπόλοιπους!

Είναι πραγματικά πολύ όμορφο να βλέπεις τη βιβλιοθήκη του σχολείου να στηρίζεται από τα ίδια τα παιδιά! Για μια ακόμα φορά, λοιπόν, ένα τεράστιο...

Ε  Υ  Χ  Α  Ρ  Ι  Σ  Τ  Ο  Υ  Μ  Ε    !  !  !

(τα νέα βιβλία που προστέθηκαν στη βιβλιοθήκη μας)

---

Η ανάρτηση αφιερώνεται στους φορείς που έχουν σχέση με την προώθηση της Φιλαναγνωσίας στα σχολεία, για την ΑΡΝΗΣΗ τους να στηρίξουν τις προσπάθειές μας τα δύο τελευταία χρόνια και για την επιλεκτικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τα σχολεία...!!!
Αφιερώνεται επίσης, στους συγγραφείς και στους ανθρώπους του πνεύματος (ελάχιστοι ευτυχώς), στους οποίους τα παιδιά έγραψαν και έστειλαν λίγα λόγια μέσα απ' την καρδιά τους και εκείνοι δεν έχουν απαντήσει εδώ και καιρό ούτε με ένα απλό "ευχαριστώ"...!!!

Με θέληση, διάθεση και πείσμα, εμείς μόνοι μας, εθελοντικά, δίχως κονδύλια ΕΣΠΑ, δίχως φανφάρες και επισημότητες, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ τα προγράμματα για το καλό παιδικό βιβλίο...!!! 

Αναγκαστικές περικοπές στο blog...

Τρίτο και δυστυχώς τελευταίο weekend για το blog μας!

Παρά τον αρχικό σχεδιασμό και τις προσπάθειες για ένα ...άλλο blog κάθε Σαββατοκύριακο, με θεματολογία και εμφάνιση διαφορετική και έξω από μαθήματα και σχολικές εργασίες, οι απαιτήσεις της Στ' τάξης οδηγούν αναπόφευκτα στην ακύρωση του σχεδίου αυτού και όχι μόνο!

Φαίνεται ότι εκείνοι που σχεδίασαν την ποσότητα και την ποιότητα της ύλης κάποιων διδακτικών πακέτων της Στ' τάξης δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τους σε ποιους απευθύνονται. Έτσι, ο χρόνος που απαιτείται για την κάλυψη των διδακτικών θεμάτων μέσα στην τάξη και έξω από αυτή υπερβαίνει οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα και από τον δάσκαλο και από τους μαθητές.

Βασική αρχή είναι ότι σε πρώτη προτεραιότητα έρχονται οι μαθητές της τάξης (αλλά και ο δάσκαλος), οι ανάγκες τους και η όσο το δυνατόν πληρέστερη ενασχόληση με τα μαθήματα μέσα στην τάξη. Δεύτερη σε προτεραιότητα έρχεται η παραγωγή διδακτικού υλικού (ηλεκτρονικού και έντυπου). Το blog και οι σχετικές με τα μαθήματα αναρτήσεις ακολουθούν στην τρίτη θέση και μόνο για τον χρόνο που μπορεί πλέον να διατεθεί (όταν θα μπορεί)!

Έτσι οδηγούμαστε αναγκαστικά στο κλείσιμο του Weekend αλλά και στον περιορισμό των αναρτήσεων, ώστε να χρησιμοποιηθεί ο αντίστοιχος χρόνος για τις πρώτες δύο προτεραιότητες.

Οι εργασίες των μαθητών θα συνεχίσουν φυσικά να δημοσιεύονται, δίχως ξεχωριστή ενότητα, οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας!

Σκουπίδια στο διάστημα...

Μοιάζει απίστευτο αλλά οι άνθρωποι ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας στη ρύπανση! Δεν φτάνει που έχουμε γεμίσει τον πλανήτη μας σκουπίδια, το κάνουμε πλέον και στο διάστημα! Διαβάστε τι γράφει ο κ. Λουκάς Βλάχος, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Maryland των ΗΠΑ:

Η μόλυνση του Διαστήματος αποτελεί σήμερα ένα διογκούμενο και σε μεγάλο βαθμό παραμελημένο πρόβλημα στη διερεύνηση του Διαστήματος. Τα τελευταία 40 χρόνια πάνω από 30.000 δορυφόροι μπήκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μερικοί ήταν ιδιαίτερα χρήσιμοι για τη μελέτη του Διαστήματος ενώ άλλοι σταμάτησαν να λειτουργούν και έχουν μετατραπεί σε σκουπίδια που περιφέρονται γύρω από τη Γη. Αν διαλυθούν σε μικρότερα κομμάτια προτού επιστρέψουν στη Γη, θα παραμείνουν σε τροχιά για πάρα πολλά χρόνια. Εκατόν είκοσι τέσσερις δορυφόροι διαλύθηκαν, για διάφορους λόγους, ως σήμερα σε μικρά κομμάτια. Περίπου 80.000 σκουπίδια με διαστάσεις πάνω από 10 εκατοστά περιφέρονται στο Διάστημα και κινούνται με πολύ μεγάλη ταχύτητα, περίπου 30.000 χλμ. την ώρα. Η σύγκρουση ενός διαστημοπλοίου ή ενός δορυφόρου με ένα σκουπίδι βάρους ενός χιλιογράμμου θα το μετατρέψει σε εκατομμύρια νέα σκουπίδια. 

Μερικοί τόνοι από σκουπίδια βρίσκονται σήμερα σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μερικά κομμάτια θα επιστρέψουν στη Γη και θα καούν στα επάνω στρώματα της ατμόσφαιρας, όπως οι μετεωρίτες. Το 1978 κομμάτια από τον σοβιετικό δορυφόρο Cosmos-954 έπεσαν στα βόρεια του Καναδά. Τον ίδιο χρόνο η ηλιακή δραστηριότητα ήταν αυξημένη και η ατμόσφαιρα της Γης διογκώθηκε ξαφνικά, με αποτέλεσμα τα κομμάτια του αμερικανικού δορυφόρου Skylab να πέσουν στον Ινδικό Ωκεανό και στα δυτικά της Αυστραλίας. Ευτυχώς καμία από τις παραπάνω περιοχές δεν ήταν κατοικημένη και δεν υπήρξαν θύματα. Θα είμαστε όμως πάντοτε το ίδιο τυχεροί; 

Δυστυχώς ως σήμερα δεν έχουμε ανακαλύψει μεθόδους καθαρισμού του Διαστήματος από τα σκουπίδια που δημιουργούμε. Σύντομα, αν δεν ληφθούν άμεσα προληπτικά μέτρα, θα δημιουργηθεί ένα σοβαρό πρόβλημα από τη μόλυνση του Διαστήματος. Ο άνθρωπος θα κόψει οριστικά την επαφή του με τον έξω κόσμο, μια και θα είναι αδύνατον να θέσουμε σε τροχιά γύρω από τη Γη νέους δορυφόρους. 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην εφημερίδα:

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η Ζώνη των Αστεροειδών...

Ξέρετε τι υπάρχει στη σειρά μετά τον πλανήτη Άρη; Αν απαντήσατε "ο πλανήτης Δίας", κάνατε λάθος!

Ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία υπάρχει η Ζώνη των Αστεροειδών Η ζώνη αυτή έχει πλάτος 180.000.000 χμ. και αποτελείται από εκατομμύρια μικρούς και μεγάλους αστεροειδείς και πλανητοειδείς, που σχηματίστηκαν πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Εάν εξαιρέσουμε τα αναρίθμητα μικροσκοπικά θραύσματα που εμπεριέχει η Ζώνη των Αστεροειδών, οι περισσότεροι βράχοι που την απαρτίζουν έχουν μέγεθος που κυμαίνεται από λίγα μέτρα μέχρι το ένα τέταρτο περίπου της διαμέτρου της Σελήνης. Στους τέσσερις μεγαλύτερους μάλιστα, έχουν δοθεί τα ονόματα Δήμητρα, Εστία, Παλλάδα και Υγεία

Η Δήμητρα (Ceres), η οποία ανακαλύφτηκε το 1801, είναι το μεγαλύτερο ουράνιο σώμα της Ζώνης των Αστεροειδών και με διάμετρο που φτάνει τα 950 χμ. έχει πλέον αναβαθμιστεί σε πλανήτη-νάνο. Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία η Δήμητρα ενδέχεται να περιβάλλεται από μια πολύ αραιή ατμόσφαιρα και οι πόλοι της θα πρέπει να καλύπτονται από πάγους ενώ, σε αντίθεση με την Εστία, φαίνεται να μοιάζει περισσότερο με τους δορυφόρους των εξωτερικών πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος. Όπως μάλιστα υποστηρίζουν ορισμένοι αστρονόμοι, ο εσωτερικός της μανδύας, πάχους 60–120 χμ., αποτελείται επίσης από πάγο. Εάν ο ισχυρισμός αυτός επιβεβαιωθεί, τα συνολικά αποθέματα της Δήμητρας σε γλυκό νερό ενδέχεται να είναι μεγαλύτερα απ’ αυτά του πλανήτη μας!

πηγές:

wikipedia

science illustrated

Ευγενίδειο Ίδρυμα

Καλώς σας βρήκαμε...

Η ...blogοοικογένειά μας μεγαλώνει, καθώς απέκτησε και το επόμενο "μέλος" της (τα άλλα μέλη φαίνονται στο τέλος του blog)!!!

Σχεδόν ίδιο στη δομή αλλά με αρκετές διαφορές στην εμφάνιση, οι "Έκτη και ...απίθανοι" είναι εδώ και κάνουν το ξεκίνημά τους.

Σας καλωσορίζουμε λοιπόν σε ετούτο το blog.

Οι παλιοί μας φίλοι μας γνωρίζουν καλά. Ας συστηθούμε στους νέους φίλους που θα ...περάσουν από τη γειτονιά μας!

Το ιστολόγιο διαχειρίζεται ο δάσκαλος της Στ' τάξης του 9ου Δημοτικού σχολείου Κέρκυρας, με συνεργάτες και βοηθούς τους μαθητές της τάξης. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για δικτυακό τόπο του σχολείου και δεν αφορά την επίσημη εκπαίδευση. Πρόκειται απλά για μια ερασιτεχνική καθαρά προσπάθεια χρήσης και χρησιμοποίησης των εργαλείων και των μέσων που προσφέρουν οι ΤΠΕ στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη. Έτσι, υπεύθυνος για το υλικό των αναρτήσεων ετούτου του Blog, καθώς και για την εμφάνιση, τη θεματολογία και γενικά τη λειτουργία είναι ο διαχειριστής.

Πρώτη μας προτεραιότητα εδώ είναι η μέγιστη δυνατή διαδικτυακή ασφάλεια και η αξιοπιστία όσων δημοσιεύουμε. Επειδή όμως το διαδίκτυο δεν είναι ποτέ στατικό και μπορεί να εμπεριέχει κακοτοπιές και κινδύνους, θα πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες του, ώστε να περιηγούμαστε με ασφάλεια και να το χρησιμοποιούμε για αναζήτηση, παιχνίδι, πληροφόρηση, μάθηση. Ας θυμηθούμε λοιπόν μερικούς από αυτούς τους κανόνες (για πληρέστερη ενημέρωση κλικ εδώ, εδώ και εδώ), τους οποίους πρέπει ΠΑΝΤΟΤΕ να εφαρμόζουμε σε ετούτο το ιστολόγιο:

• Δεν θα γράφουμε, ούτε θα δίνουμε ποτέ τα προσωπικά μας στοιχεία (παρά μόνο τα μικρά μας ονόματα, αν είναι απαραίτητο).
• Επίσης, ό,τι θα δημοσιεύουμε θα φροντίζουμε να είναι ελεγμένο και θα αναφέρουμε και την πηγή του. 
• Επιπλέον, το ιστολόγιό μας θα περιέχει περιεχόμενο άλλων υπό μορφή συνδέσμων (links) τους οποίους ο διαχειριστής θα ελέγχει τακτικά, αλλά δε φέρει καμία ευθύνη για τις υπηρεσίες τους ή για ενδεχόμενες αλλαγές τους στο μέλλον. Αυτό σημαίνει ότι αποκλειστικά υπεύθυνος για την περιήγηση σε αυτούς τους συνδέσμους θα είναι ο χρήστης.
• Ακόμα, επειδή το υλικό σε ετούτο το ιστολόγιο αποτελεί πνευματική δημιουργία άλλων (αναφέρονται ως "πηγές", όπου είναι δυνατόν), θα παρακαλούσαμε θερμά να ΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ και να ΜΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ για οποιονδήποτε άλλο σκοπό (εμπορικό ή μη), πέραν των μαθησιακών αναγκών των μαθητών της Στ΄Δημοτικού.
• Τέλος, για λόγους ασφάλειας των παιδιών, σε κάθε περίπτωση, η χρήση, η παραμονή και η περιήγηση στο ιστολόγιο (και στους συνδέσμους του) θα πρέπει να γίνονται ΠΑΝΤΟΤΕ με την επίβλεψη ενός ενήλικα.

Και πάλι, λοιπόν, σας καλωσορίζουμε στο ιστολόγιό μας, με το οποίο ελπίζουμε να φανούμε χρήσιμοι και λειτουργικοί στον εκπαιδευτικό κόσμο της Στ' τάξης...
ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ !!!

Για την "Έκτη ...και απίθανοι"

Ο διαχειριστής

ΠΑΥΛΟΣ ΚΩΤΣΗΣ

Δάσκαλος

Χίλια καλωσορίσατε...

"Αρχίνησε χειλάκι μου και γλώσσα μου μελένια,

να πεις τραγούδια ταχτικά και λόγια ζαχαρένια.

Το τι τραγούδι να σας πω, ν' αρέσει της καρδιάς σας,

ν' αρέσει στις καρδούλες σας και να τις λουλουδίσει;

Ας πάψω εγώ την εντροπή, για να σας τραγουδήσω

το τι τραγούδι να σας ειπώ, να σας καλοκαρδίσω.

Φίλοι καλωσορίσατε, φίλοι κι αγαπημένοι,

από καιρό καλούμενοι και καλοκαρδισμένοι..."

"Χίλια καλωσορίσατε, χίλια και δυο χιλιάδες

σαν κάμπος με τα λούλουδα και με τις πρασινάδες..."

 (Παραδοσιακό τραγούδι Ικαρίας)