"Ο θρήνος της Παναγιάς"...

Ο σπαρακτικός θρήνος της Μάνας για τον Γιο της! Ένα δυνατό συναίσθημα, μέσα από ένα συγκινητικό ποίημα της Άννας Μπιθικώτση...

Ποίημα: "Ο θρήνος της Παναγιάς (Γιε μου)"
Ποίηση - Απαγγελία: Άννα Μπιθικώτση
Μουσική: Σωτήρης Δογάνης
Δίσκος: ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ (2007)

Οι στίχοι του ποιήματος

Γιε μου η θωριά μου σαϊτιά
στον Αναστάσιμο Σταυρό Σου.
Το δάκρυ κάνω υπομονή
Αντίκρυ στο Άγιο Πρόσωπό Σου.

Ευλογημένος ο Θεός
Που γέννησα τη Ευσπλαχνία
Και την αιώνια Ζωή
Απ΄ τη Δική Σου τη Θυσία

Μες στην καθάρια μου καρδιά
ρέει το αίμα το Δικό Σου
Και με τα τρία Σου καρφιά
χαράζω το Ουρανοδρόμιό Σου

Στεφάνι αγκάθινο φοράς
κι αγγέλοι το κεντούνε άνθη
Γιε μου στο δρόμο Σου θα βρουν
δρόμους που φτιάχνει η Αγάπη

Τα Πάθη σου γλυκοφιλώ
να υπομείνω ευλόγησέ με
να αντέξω που σε αγρικώ
πριν φύγεις Γιε μου κοίταξέ με

Μέσα στα μάτια Σου να δω
Των Ουρανών την Βασιλεία
Στο πόνο τούτο κοινωνώ
Ανάσταση και Ευλογία

---

Και βέβαια δεν ξεχνάμε το εκπληκτικό τραγούδι με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη σε ποίηση Κώστα Βάρναλη, από το άλλο μας blog "Πέμπτη ...και καλύτεροι":
"Οι πόνοι της Παναγιάς"...

Ιησούς: Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου σε κινούμενα σχέδια...

Ολόκληρη η ιστορία του Ιησού, από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, τη Γέννηση, τα θαύματα και τη διδασκαλία Του, μέχρι τα Πάθη, τη Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του, μέσα από μια πολύ ωραία ταινία κινούμενων σχεδίων.

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα απόσπασμα 40 περίπου λεπτών, το οποίο αναφέρεται στις άγιες ημέρες που γιορτάζουμε (μπορείτε βέβαια να το δείτε ολόκληρο, κάνοντας κλικ στην αρχή του βίντεο).

"Εαρινή ώρα"...

Ορχηστρικό κομμάτι του Σταμάτη Σπανουδάκη, από το ομώνυμο άλμπουμ "Εαρινή ώρα" (1994)... 

Η Πασχαλινή προσευχή...

Γνωρίζεις την πασχαλινή προσευχή; Είναι η πρωινή προσευχή που θα λέμε μετά το Πάσχα, όταν επιστρέψουμε στο σχολείο.

Κάνε κλικ εδώ για να ανοίξεις, να εκτυπώσεις ή να μάθεις την προσευχή αυτή...

Χμ! Δεν είναι και τόσο δύσκολη όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά...

Οι Τρεις Ιεράρχες...

Στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε τους προστάτες των γραμμάτων και της παιδείας γενικότερα: Τους Τρεις Ιεράρχες. Φέτος τους γνωρίσαμε στο μάθημα της ιστορίας στο κεφάλαιο 8.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία κι η ζωή τους ήταν γεμάτη από τους αγώνες τους γι' αυτή. Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. 

Το 1100 μ.Χ. ο Αλέξιος Κομνηνός καθιέρωσε την κοινή εορτή των Τριών Ιεραρχών αφενός μεν για να τιμηθούν οι τρεις μεγάλοι άγιοι, αφετέρου για να σταματήσουν οι διαμάχες και οι φιλονικίες μεταξύ των πιστών σχετικά με το ποιος από τους τρεις αγίους είναι ο σπουδαιότερος και ο μεγαλύτερος.

Έξι αιώνες αργότερα, το 1826 μ.Χ. ο Δημήτριος Γκίλφορντ, ιδρυτής της Ιονίου Ακαδημίας και ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος καθιέρωσαν την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα αφιερωμένη στην Ελληνική και Επτανησιακή Παιδεία. 16 χρόνια αργότερα, το 1842 μ.Χ, το Πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε για όλη την ελεύθερη Ελλάδα την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα αφιερωμένη στην Παιδεία και στα Γράμματα.

"Οι τρεις Ιεράρχες" (μαθητική παρουσίαση)...

Εργασία της Μαρίνας από την τάξη μας, για τη γιορτή των αγίων της εκπαίδευσης, για τη γιορτή των δασκάλων και των μαθητών, των σχολείων και των γραμμάτων, των βιβλίων και της μάθησης.

Οι τρεις Ιεράρχες: Σοφά λόγια...

"Ο Άγιος Σπυρίδωνας της Κέρκυρας", β' μέρος (μαθητική παρουσίαση)...

Η εργασία της Μαρίνας από την τάξη μας, για τη ζωή και τα θαύματα του Αγίου της Κέρκυρας...

---

Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα του εορτασμού:

Πρόγραμμα του εορτασμού μνήμης του Αγίου Σπυρίδωνος, 2012...

Επίσης μπορείτε να ακούσετε το απολυτίκιο του Αγίου Σπυρίδωνα από το ... αδερφάκι μας "Πέμπτη ...και καλύτεροι": 
"Το απολυτίκιο του Αγίου Σπυρίδωνα"...

"Ο Άγιος Σπυρίδωνας της Κέρκυρας", α' μέρος (μαθητική παρουσίαση)...

Η εργασία της Σαββίνας από την τάξη μας, για τον πολιούχο Άγιο της Κέρκυρας...

---

Μπορείτε να επισκεφτείτε από τον ...υπολογιστή σας το ναό του Αγίου:

Εικονική περιήγηση στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα Κέρκυρας...

Η Αγία Αικατερίνη...

25 Νοεμβρίου γιορτάζει η Κατερίνα. Ας θυμηθούμε όσα μάθαμε στην Ε' τάξη για την Αγία Αικατερίνη, μέσα από την παρουσίαση του συναδέλφου Πέτρου Σαμούχου...

Αναδημοσίευση από το φιλικό ιστολόγιο:

"Περί ανέμων, υδάτων και σχολείου"

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης...

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης, είναι μια μεγάλη εκκλησία βασιλικού ρυθμού χωρισμένη με 4 κιονοστοιχίες σε 5 διαδρόμους. Έχει ξύλινη στέγη, χωρίς θόλο και οι διαστάσεις του είναι 43,58μ. (μήκος) και 33 μ. (πλάτος). Το 1988 ο ναός ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO

Με βάση κάποιες αναφορές, ο ναός πρωτοχτίστηκε πάνω από το λουτρό στο οποίο μαρτύρησε ο άγιος το 303. Σύμφωνα με την παράδοση, από το σημείο όπου μαρτύρησε ο άγιος άρχισε να αναβλύζει μύρο. Το 324, που ορίστηκε ο χριστιανισμός σαν επίσημη θρησκεία του κράτους, οι Θεσσαλονικείς οικοδόμησαν ένα μικρό ναό στο σημείο αυτό. Η φήμη του ναού σύντομα εξαπλώθηκε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο διότι αποδείχτηκε ότι το μύρο είχε ιαματικές ιδιότητες. Προσκυνητές κατέφταναν από όλα τα μέρη του κόσμου για να προσευχηθούν και να θεραπευτούν. Ανάμεσα σε αυτούς προσήλθε και ο έπαρχος του Ιλλυρικού, Λεόντιος. Ο Λεόντιος θεραπεύτηκε από κάποια ανίατη ασθένεια που τον ταλάνιζε και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Άγιο, αντικατέστησε το μικρό ναό με μια επιβλητική Βασιλική το 413.

Στην πορεία του χρόνου ο ναός δέχτηκες πολλές καταστροφές και λεηλασίες. 

• Το 904 λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς
• Λίγο αργότερα, το 1185, ξαναλεηλατήθηκε από τους Νορμανδούς.
• Το 1430, κατά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, ο ναός δέχτηκε μια ακόμα πιο βάναυση λεηλασία, σε σημείο που οι τοίχοι του έμειναν σχεδόν γυμνοί
• Υπέστη καταστροφή από πυρκαγιά τον 7ο αιώνα (μεταξύ 629 και 639)
• Σχεδόν αφανίστηκε στη μεγάλη πυρκαγιά του 1917, κατά την οποία κάηκαν και τα 2/3 της πόλης

Ο ναός αναστηλώθηκε και παραδόθηκε στους πιστούς στις 26 Οκτωβρίου του 1949, την ημέρα της γιορτής του αγίου. Η σημερινή εκκλησία εγκαινιάστηκε το 1958.

πηγή κειμένου:

wikipedia

Αναδημοσίευση από το περσινό blog:

"Πέμπτη ...και καλύτεροι"

Άγιος Δημήτριος: Ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης...

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και πέθανε το 303 ή το 305 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και αποτελεί έναν από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού».

Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα στη φυλακή ευλόγησε τον μαθητή του Νέστορα να νικήσει τον ειδωλολάτρη γιγαντόσωμο παλαιστή Λυαίο. Η νίκη του Νέστορα εξόργισε τον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό που παρευρίσκετο στο στάδιο και έτσι ο μεν Νέστορας αποκεφαλίστηκε, ο δε Δημήτριος δολοφονήθηκε με λογχισμό στα πλευρά.

Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί παρέλαβαν το μαρτυρικό λείψανο και το έθαψαν. Πάνω στον τάφο το 412 ο έπαρχος του Ιλλυρικού Λεόντιος έκτισε ναό.

Κατά τη λεηλασία της Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς, το 1185, τα λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν στην Ιταλία από καλόγερους που ήθελαν να τα διασώσουν. Από τότε , πέρασαν περίπου 800 χρόνια και το 1978 τα λείψανα του Αγίου επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη από το αββαείο του Αγίου Λαυρεντίου στο Κάμπο της Ιταλίας και τοποθετήθηκαν σε μια αργυρή λάρνακα στο ναό όπου φυλάσσονται ως σήμερα.

πηγή κειμένου:

wikipedia

Αναδημοσίευση από το περσινό blog:

"Πέμπτη ...και καλύτεροι"

Η Ύψωση του Τίμιου Σταυρού...

14 Σεπτεμβρίου, γιορτάζει ο Σταύρος και η Σταυρούλα, καθώς η ημέρα είναι αφιερωμένη στην Ύψωση του Τίμιου Σταυρού από την Αγία Ελένη, μητέρα του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Ας δούμε όμως πώς έγιναν τα γεγονότα (σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση) μέσα από ένα ωραίο άρθρο του συνάδελφου και φίλου Αντώνη Κρασάκη από το παδικό ιστολόγιο "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ":

Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, το 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Ο Κωνσταντίνος εξέφραζε την νέα εποχή, σε αντίθεση με τους συναυτοκράτορές του, οι οποίοι εξέφραζαν και προσπαθούσαν να συντηρήσουν τον παλιό κόσμο, που κατέρρεε ραγδαία. Ο μεγάλος αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια.

Ήταν η 28η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Χαράχτηκε παντού, στις ασπίδες των στρατιωτών, στα κράνη, στα λάβαρα, και αλλού. Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του Αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου.

Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, Ναό της Αφροδίτης. Πρώτη ενέργεια της Αγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους Ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή. Σύμφωνα με την παράδοση, οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.

Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα. Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήρθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.

Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στο φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στο Ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η Αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα.

Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε τη ζωή της Εκκλησίας και γι’ αυτό άρχισε να γιορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη γιορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. 

Αναδημοσίευση από το φιλικό ιστολόγιο

"ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ"

---

Δείτε ακόμα ένα άρθρο για το θέμα και πάλι από τα "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ":

"Θρύλοι για τον Τίμιο Σταυρό"...